بهاریه در پائیز

جامه ی نو کن  ز در بهار می آید

پرده مپوشان که یرده دار می آید

 نیزه زمین زن سپر به زاویه بسپار

رستم دستان به کار زار می آید

باغ به آتش فکن که آن گل وحشی

لاله شد و باز داغدار می آید

جلگه اگر می شوی ببارد باران

خسته اگر می شوی سوار می اید

گنج طلب گر کنی نمی رسدت هیچ

نیم اگر خواستی هزار می آید

سبزه می آید به قصد زردی پائیز

یار در اندیشه ی فرار می اید

آنقدرم مانده تا بمانم خاموش

جان که فراموش شد قرار می آید

درد امان گر دهد به زاویه ی دهر

سرخی سوسن به سبزه زار می آید

هرچه نظر می کنم نظاره توئی تو

هر چه گذر .... چهره ی نگار می آید

بیش منه بند بر گلوی کبوتر

بیش نوازش مکن که خار می آید

سنگ منم پیش پای خلق فتاده

عشق تویی عشق بی شمار می آید

ابرم و اندیشه ی چکاندن باران

قطره ی باران مگر به کار می آید ؟

*****

هر سو نظر شد نگاه تو آمد

آن دیده ی دل سیاه تو امد

آنقدر گفتم که سنگ تو خندید

آنقدر مردم که ماه تو آمد

آنقدر رفتم که مدهوش گشتم

یاور نداری که شاه تو آمد

لرزیدم از سوز سرمای پائیز

خورشید گرم نگاه تو آمد

بی گاه بودم نگاه تو تابید

بی راهه بودم که راه تو آمد

غرق گناهم چو دیدی رمیدی

کشتی شدم غرقگاه تو آمد

من می روم تا بگیرم بخوابم

شاید که پشت و پناه تو آمد 

*******

پ.ن. ۱

شعر بهاری در پائیز را اوایل پائیز می خواستم پست کنم که

 لای دست نوشته هایم گم شده بود و دیدم هنوز فرصت هست که تقدیم دوستان کنم

*****

پ.ن ۲

لینک پاور پوینت با اشکهایم

لینک فلش با استاد

***

پ.ن. ۳

نقاشی از خودم - رنگ روغن روی مقوا- ۳۰در ۴۰ سانتیمتر - ۱۳۴۸

گوشه ای از اطاقم در کوی دانشگاه تهران - امیر آباد شمالی

***

پ.ن ۴

لینکهای صوتی پست های قبل که باز نمی شدند با آپلود مجدد در سایتی دیگر

قابل شنیدن هستند

پ.ن ۵

مصیبت واره به نرگسی عزیز را به ایشان و خانواده ی محترم

 تسلیت می گویم و برای آن مرحومه طلب مغفرت و برای

 بازماندگان طول عمر و شکیبایی از درگاه خداوند متعال خواستارم

تاخیر در اطلاع رسانی بخاطر باز نشدن بلاگفا بوده است