| تبليغات | X |
 |
 |
|
| ای کاش می توانستم تو باشم... اگر می توانستم تو باشم ... تمام جهان بودم.... |
|
چقدر پنجره دارد اين اطاق ( قسمت هفتم شعر بلند «با خودم هستم» )
***برای باران*** براي خودم اطاقي مي سازم با هزار پنجره و هر صبح با اميدی دوباره روبروي يكی از پنجره ها مي نشينم در انتظار آمدن باران تا هزار سال ........ و در هزاره ي بعدي روبروي پنجره ي بعدي *** دلم كه مي گيرد از نيامدن باران چشمانم باراني مي شوند چشمانم که باراني مي شوند باد مي وزد و پنجره را با خودش مي برد من هم كنار پنجره ي بعدي مي روم می نشینم و منتظر مي مانم *** كسي از كنار اطاقم عبور مي كند كسي كه از كنار اطاقم عبور مي كند به نجوا مي گويد چقدر پنجره دارد اين اطاق آه ه ه چقدر چشمش شور است هوا به ناگهان طوفاني مي شود طوفان تمام اطاق را با تمام پنجره هايش با خودش مي برد و من مجبور مي شوم دوباره براي خودم اطاقي بسازم با هزار پنجره و هر صبح با اميدی دوباره روبروي يكی از پنجره ها مي نشينم در انتظار آمدن باران تا هزار سال ....... ....... و پايان يافتن این داستان بی پایان ........... با تو نیستم با خودم هستم ۲۱/۲/۱۳۸۵
پانویس : شعر باخودم هستم آذر ۷۹ سروده شده است .
مرور خاطرات گذشته می نشینم تا خاطرات گذشته ام را مرور کنم ... اب که می گذرد از سر ... خاطره که بیشتر از دو تا می شود پیله ای خیال پروانه شدن دارد بارانی که خداست یا خدائی بارانی ... و مثل هربار که می خواهی به فراموشی بسپاری خودت را و بهار را که همیشه است و باران را که هر شب بر چشمانت جاری می شود ... هرگز نمی شود **** می نشینم تا خاطرات گذشته ام را مرور کنم می نشینم و گذشته ام را مرور کنم می نشینم تا مرور کنم خاطراتم را و فاتحه ای برایشان بخوانم ...... به خدا اعتماد کردم حتی به شیطان اعتماد نباید می کردم اعتماد نباید می کردی اعتماد نباید می کرد به تو ؟؟؟؟ نه ترا نمی گویم ضمیر سوم شخص مفرد را می گویم که یا دوستم ندارد یا مرا از یاد برده است *** می نشینم وخاطرات گذشته ام را مرور کنم ... ببین چقدر به سادگی شبان گرگ می شود ولی به سختی گرگ شبان *** می نشینم تا خاطرات گذشته را ورق بزنم ببین که نگاه من است که کوه را می سازد و عشق من است که ترا رقم می زند و انگشتان من است که این دفتر را این قصه را و این عشق را ورق می زند و عشق من است که ترا می سازد و تمام جهان را - جائی مگر نگفته بودم انگار که عشق همان خداست و خدا همان عشق است ؟ - اگر نگاه و عشق من نبودند نه کوه بود نه تو **** می نشینم و خاطره ای را بغل می کنم « زبان برای تفاهم بود / ولی دریغ / دلیل سوء تفاهم شد » و خاطره ای دیگر را « من کوه را شکستم و گفتم / اما تو از شکستن یک تپه عاجزی / در فتح کوه دست تو در کار است / و فتح دستهای تو / خود مشکلی عظیم تر از کوه » و خاطره ای دیگر را « دندان شیریم درد می کند ........ » تمامشان را بغل می کنم تا بخاک بسپارمشان نه اعتماد بخود نه گرگ درون نه شبان بیرون مرا که خسته ترینم در مرور کردن و بخاک سپردن خاطراتم کمک نمی کنند تنها صدای لا الله الالله می شنوم می شنوم از دور با ضرب آهنگ فاعلن مفاعیلن *** و آخر سر این منم که رویروی آینه می نشینم تا ترا مرور کنم و خاطرات گذشته ام را مرور کنم و شب را که از همیشه سنگین تر است |
|
+ نوشته شده در
شنبه 23 اردیبهشت1385ساعت 9:5 بعد از ظهر توسط ج. شریفیان |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
اشعار و بعضی از نقاشی هایم
××××××××××××××××× قابل توجه بازدید کنندگان محترم: استفاده از مطالب در وبلاگهای دیگر آزاد است البته اگر منبع ذکر شود سپاسگزار خواهم بود. |
|
RSS
|
