بنام او که سرچشمه لايزال عشق و پاکی است

ما انسانها مثل ديوار از کنار يکديگر عبور می کنيم ؛ بيگانه : بی آنکه حتی بهم نگاه کنيم : که اگر چنين کنيم هم از سر تحقير خواهد بود . مثالی کوتاه بزنم. هر روز از کنار  همسايه  عبور می کنيم بدون بر قراری ارتباط و چون اين عمل چند سال تکرار می شود منجر به دست تکان دادنی و سلامی می شود . همين ...

اتفاقی می افتد و کنار هم قرار می گيريم. عروسی پسر جوان يکی از همسايگان است ؛ يا خدای نکرده مجلس ختمی بر پاست و ما که هر روز چون ديوار  از کنار هم عبور می کرديم : حالا کنار هم نشسته ايم. گفتگو آغاز می شود . عجب .......

افکار اين آقا چقدر شبيه من است ؟ انگار هر آنچه در ذهن من است بر زبان  او جاری می شود . ده سال ديوار وار  از کنار هم عبور کرديم ؛ و تازه بهم رسيده ايم ....

اشکالی ندارد همين چند صباحی هم که مانده غنيمت است .....

 .........

حالا با ايجاد اين وبلاگ چقدر مجال گفتن هست و چقدر رضايت خاطر مخاطبين حاصل خواهد شد ؛ خدا داند . پس با هم مرور کنيم اولين نوشته ها را . دو شعر کوتاه پنجره تا خدا و دست ۱ و ۲ که دقيقا به فاصله يکماه سروده شده اند.

از پنجـره خدا و دست (۱)

پنجره را باز كن
 خدا را صدا بزني
 بگوئي
چقدر دوستش داري

****

اگر آن قدر كوچكي يا خسته
كه دستت به دستگيره پنجره نمي رسد 
 بازش كني 
آهسته خدا را صدا بزن
 پنجره را باز كند
 بگويد
چقدر دوستت دارد.

ج. شريفيان 4/10/1384

از پنجـره خدا و دست (۲)

كنار پنجره مي نشينم و بازش مي كنم و مي خواهم از تو
 بيائي
هر چه منتظر مي مانم .......... خبري از تو نمي شود
دستهايم را روبروي صورت مي گيرم و دعا مي كنم
 دو دقيقه
 دو ساعت
 دو روز ...............
 دو هفته ، دو ماه ، دو سال
****
مي دانم كه هيچوقت نمي آئي

...

...

...

...

...

براي اينكه دارم احساس مي كنم
كه از همان دقيقه اول
 هميشه
كنارم بوده اي

ج. شريفيان 4/11/1384